Bored? Unappreciated? Reality too harsh? There is Life other than the pathetic one you live in. And it doesn’t require you to board a flying saucer, change your religion, or overdose yourself.

All you need is a PC, Modem, Dial Up connection (preferably DSL), a Disloyal Lover, Deceitful Friends, and Unfulfilling Job. Then follow this Manic Manual.

Pano Palitan ng Cyberlife ang Real Life
By Miko The Architek
(Mortal Enemy of Neo a.k.a. Mr. Anderson)

1.) Create Monstrous Identity.

Sa virtual world, you can make believe and fulfill your fantasies. Dito may tsansa na magpanggap na mayamang socialite ang isang katulong, or katulad ng nauuso - the other way around. Maging hunk na pinag-aagawan ng lahat by posting pictures ng iba, kahit sa totoong buhay, ikaw ang nawawalang Missing Link ni Darwin. Maging Silver Grand Knight of Deepest Hell Who Can Deal 99,999,999 Damage in One Blow, kahit lampayatot ka at may BolaPhobia (fear of any Ball Games).

Your anonymity multiplied by phony concern of other netizens (truth: they’re busy too with the creation of their identities) grants you GodLike powers to be who you want. Exploit it. =)

2.) Hook Up.

Internet = Connection. Kahit ang speed ng internet nyo ay mabagal pa sa lasing na kuhol, pagtyagaan mong mag-add ng friends, magpost ng blogs, at maglaro ng online games. Collect and connect with as many entities as you can. Who cares kung tatlo sa “friends” mo sa list ay iisang tao lang. O kaya ang isa doon ay tatay mo na nagpapanggap na babae (ng hindi mo alam).

The purpose is to never be alone, to get served and give service, to have someone listen to your aspirations, rants, or ramblings – to affirm your existence.

3.) Suave Scheduling.
Time and Resource Management is a tough issue. Kung si Bruce Wayne ka na pwedeng magpasunog ng dollars kay Butler Alfred para pausukan ang puno ng mangga, wala kang magiging problem. You can have your business by day, social life by noon, and nuke criminals at night. Pero kung nagrerent ka lang ng PC from your allowance at paminsang-minsang kupit, mas challenging yan.

Wag masyadong mag-alala, maraming Computer Café Owners na concern sa needs mo. Meron silang special promos like “8pm to 8am, 100 pesos Only”! At may discount pa kung isang grupo kayo na magre-rent (para wala ng tatayo sa upuan, magtoka na lang kung sino ang bibili ng merienda). Masuerte ang mga office workers with unlimited access of internet. Hindi ko na sasabihin kung bakit dahil my immediate supervisor read my blogs. =P

Remember, Online Status is the only thing that signifies you are alive in Virtual City. So cancel that date, practice polyphasic sleep, and experiment mixing coffee with Gatorade.

4) Learn, Love, Live!

Napakarami ng misteryo sa Universe, at nasa Cyberspace ang kasagutan ng mga ito. Bakit si Goofy ay nakakatayo/nakakapagsalita/may-damit at si Pluto ay asal hayop pa rin, parehas lang naman silang aso (ang sagot ba ay Breed Discrimination)? Nagkakaroon ba ng panaginip ang mga bulag? Kung ang corn oil ay gawa sa mais, at ang vegetable oil ay gawa sa gulay, saan gawa ang baby oil (in related issue, kung ang flea powder ay pamatay ng pulgas, para saan ang baby powder)?

Lahat ay masasagot ng internet. At suportado ito ng mga surveys at statistics (na gawa-gawa lang din naman, tulad ng supultorerong nagpapanggap na Expert ng Cryogenics). Who needs rummaging to smelling-rotting books under the drilling eyes of an unwed librarian having a hemorrhoidal attack? The entire world’s knowledge is at the comfort of your bedroom.

Or perhaps you are looking for the love of your life, your soulmate? Sa internet mo rin ito makikita. Lalaki ba ang hanap mo? O Babae? O Babaeng may lawit? All of them are there, all breed, shapes and sizes. You can access them with the tip of your finger, preferably with a webcam (and to some for a small fee). And for Heaven’s Sake, they are gorgeous. So bakit ako magpapakahirap manligaw sa kaklase ko na sya nga mismo hindi alam kung ano ang gusto nya..

Sa internet, pwede mong damitan ng kahit anong style ang avatar mo. Pwede mo itong bilhan ng kotse, pagawan ng bahay. Bilang siya, pwede kang mamuhay tulad ng isang pirata, isang robot, o isang amoeba. At kung makokombinsi mo ang sarili mo, at makumbinsi mo rin ang ibang tao, that you are having the greatest time of your life (or technically your avatar), who else to argue?

For these reasons, bakit ka magtyatyaga sa totoong buhay. With this Manual’s Simple Instructions, walang kahirap hirap na Maging Ikaw Ikaw, makonekta sa mga Taong Gusto Mo, at mamuhay ng Walang Hassle. Everything you want to have in life is right here in Cyberspace – The Ultimate Paradise.

Just don’t be bothered (or envious) about the Café Owners and Web Developers who are island hoping, with caring friends, while drinking champagne with their soulmate.

-------------

Miko is a very famous and well-loved netizen until he swallowed that darn red pill Morpheus gave him. He spent his time normally now – working by day, study by noon, and (for rare occasions) blog by night (if he can’t find a good shag). This is his official entry for Blog Challenge 06: The Virtual Vice.

Sabi ni lolo Albert Einstein,

"Equations are more important to me, because politics is for the present, but an equation is something for eternity."

So since hindi ko pa afford ang human cloning, at I’m too young for self-induced cryogenic process, I’ll start making formulae para maging immortal.  So far, ito pa lang ang nagawa ko.

Attractiveness = (Amount of Available Light) / Level of Intoxication - Number of Hotties
This formula became evident nung madalas pa akong gumigimik.  Pag nasa bar ka na may kadiliman, at mejo marami ka ng nainom, at kaunti lang ang cute sa paligid mo, then suddenly, the person besides you starting to look pretty.   Part na to ng strategy ng isang friend ko na hindi naman kagandahan, kaya kung dumating sya sa party eh lango at losyang na ang karamihan.  Sure thing, lagi xang nate-take home.  God have mercy sa taker when they wake up late morning.  (Pahabol, ang mga pa-late-late, panget!).



Soul mate = Proximity + Compatibility + Attractiveness2
Hindi ka ba  nagtataka kung bakit ang sinasabing soulmate ng kaibigan mo happen to live a few blocks away?  Sa dinami dami ng milyong tao, bakit hindi tibetan monk ang soulmate mo, o kaya kahit ang isang sikat na artista.  Naobserbahan ko na ang sinasabing soulmate ng mga kakilala ko eh yung mejo malapit lang sa kanila, (riding distance), kaperas nila sa ibang bagay, at type na type nila.  This formula would proved wrong pag nakameet na ako ng taong magsasabi sa akin ng "Miko, eto picture ng soulmate ko, yuck noh?"



Secret = (Information x Number of Those who know) x Number of Those who Don't Know
Sabi nila, ang secret daw ay thing you tell to one person at a time.  So halimbawa, sikreto nyo ng bestfriend mo na may relasyon kayo.  Then, sasabihin mo tong "secret" na to sa isang trusted na kaibigan mo, na sikreto nyo to at tatlo lang kayong nakakaalam.  Then sasabihin mo pa to sa isa mo pang pinagkakatiwalaang kaibigan, at the same time yung bestfriend mo sa pinagkakatiwalaan nyang kaibigan, and at the same time yung pinagkakatiwalaang kaibigan ng trusted friend mo.  Ganyan ang secret, na ang kaibahan lang sa "announement" ay kung ilang bagsakan.



Tsismis = Reality / Degree ng Word Transfer.
Kung witness ka, masasabi mo na totoo ang isang pangyayari.  Pag naikwento mo sa iba ang nakita mo o naexperience mo, masasabi nating ito ay balita (1st Degree).  Ang formula sa itaas ay nagpapayahag na ang reality or truth is inversely proportional sa degree ng word transfer.  Si Nena ay na naempacho, at nalaman ng nanay na ikinuwento sa katulolng na masakit ang tiyan, na ikinuwento ng katulong sa kapitbahay na masakit ang tyan at nasusuka.  After one week, alam na nang lahat na buntis si Nena, at malamang si Nonoy na nagdedeliver ng dyaryo ang ama.  Kaya for me, its either Experience ko, or News from people who witness or experience it themselves, at kasunod ay Tsismis na.



Hindi ko pa sana ipo-post to, dahil nagde-devise pa ko ng ibang formula, kaya lang wala na akong mapost na blog for the week, kaya eto na.

Share kau ng formulae nyo!

A couple of weeks ago, nawalan ako ng wallet sa Quiapo na pambili ko sana ng supplies for my microbusiness.  My sympathetic friends comforted me saying:

"Aaawww. 
Ang tanga moh. 
Ang tagal mong tumira dito sa manila,
hindi ka nawawalan ng pera sa Quiapo,
naglagi ka lang sa probinxa,
naging tanga ka na."
-------------Sheena, Comforting Words of Wisdom

Now, to ensure na hindi na mauulit ito, at para na rin sa ating mga readers na matagal ng gustong masubukan mamili ng DVD / Installers / Photosupplies / Porns sa Quiapo, follow my manual.

Quiapo Shopping Guide
by:  Miko Legaspi
Street Scholar and Old Time Victim

Tip #1  Magmukang Busabos
This tip works well tulad sa "How to Avoid Dating Manual" ko (click here).  Dapat magmuka kang mas mahirap sa tindero ng fishbol.  Take not, ang tindero don ay naka N series na cellphone na nabili sa SM (Sa Magnanakaw).  Kung meron kang old model na cp (yung parang plantsa sa bigat at hitsura), pwede mo itong bitbitin at idisplay as props.  Ito ay magsisilbing senyales na you're cheap, outdated, and carrying deadly weapon to those who dare.

Tip #2  Wag isunod or isabay ang date sa Quaipo
Kung magpapacute ka after Quiapo, ang tendency eh maporma ka during or right after.  Mag-ingat kang mabuti dahil magiging mainit din ang mga mata sa iyo ng mga snatchers at laslas baggers.  Dito ako nagkamali kasi I met with someone right before I went to Quiapo.  Kaya for the first time, pumunta ako ng Quiapo na naka jeans, coincedentally, for the first time din, some asshole took my wallet.  Thanks for my stupidity.

Tip #3  Ipaghiwalay-hiwalay ang mga pera.
Commonsense na ang "Don't put all your eggs in one basket".  Kaya nung nawalan ako, meron pa akong natirang 1 sampung piso, 1 limang piso, at 3 piso na barya para pamasahe papunta sa kaibigan ko sa Malate para umutang ng pamasahe pauwi ng probinsya.   Para mas mababa ang risk sa iyo, i diversify mo (naks, parang portfolio) ang paglalagyan mo ng pera.  Pwedeng 200pesos sa kanang bulsa, 200 pesos sa kabila, another sa loob ng bag, another sa loob ng brief.  Kung kaya mong i-roll ang bills at ipasok sa ilong mo, by all means do it.  Make sure to bring a tweezer to pull it out.  Privately para tanggapin pa ng tindera ang pera mo.

Tip #4 Wag tatanggap ng kahit anong Libre
Ang simbahan ay pugad ng mapagkawang gawa at religious na business man.  Kung ano-anong rosaryo, pins, anting-anting ang ibibigay sa iyo.  Libre ito.  Pero sa oras na tumanggap ka, required kang magdonate ng mga at least 200 pesos.  Stay a good 10 feet from these people.  Kahit glance lang from your perepheral vision, pagnakita ka nila, that constitute a deal.  It also applies sa mga tindero ng cedula na hindi mo naman magagamit when you apply for NBI Clearance sa Carriedo.

Tip #5 One Minute Food Rule Doesn't Work
Pag nalaglag ang kinakain mo sa kahit saang parte ng Quiapo (or any LRT station for that matter), ang "Wala pang isang minuto" ay hindi epektibo.  Three feet pa lang above the ground, may deadly germs na.  Don't mind the guys that would pick it up and eat it later.  Ipaubaya mo na sa kanila yon.  Sadyang naging mabait ang evolution sa kanila at binigyan sila ng mas germ-resistant na sikmura.  Sorry na lang tayong mga poorly evolved species.

Tip #6 Maligo Right After
Pagkauwi mo sa bahay (or tinutuluyan mo), subukan mong mangulangot.  Kulay itim 'di ba?  Yan ang tinatawag na alikasok (alikabok at usok na pinagsama).  Kaya maligo ka muna bago mo isalang ang bagong porn na nabili mo.  Try to add 3 drops of muriatic acid, 2 teaspoon ng panglinis ng silver at kalahating tasa ng liquid sosa kada isang balde ng kumukulong tubig for the best bath ever.

So thats it!  Follow those advise for a hassle free shopping.  Good luck and we'll pray for you.   

Kayo, may iba pa ba kayong tip when shopping sa Quiapo?

By:  Miko Legaspi
Reformed Convicted Serial Dater

Kung nais mo ang mag-ipon ng mga dahilan kung bakit dapat ka munang magdelay ng dating, I recommend book ni pareng Joshua Harris titled “I Kissed Dating Goodbye”.  Medyo Christian-based nga lang ang approach nito pero workable naman.

This piece isn’t about “why” not date, its about HOW.  Kung hindi ka komportableng humiram ng powers mula sa itaas para makaiwas sa mga tukso, read on for a fool-proof procedures para ang mga tukso na ang umiwas sau.  These are simple undating plans that you could follow, ignore them at your own peril.

Plan #1:
Mag-mukang Busabos.

In this very superficial ADHD world, ang mag mukang taong grasa is the best way for those pesky suitors to avoid you.  Hindi sapat ang mukhang-bagong-gising na buhok, its already a hairstyle.  Kailangan mo rin ng hindi paliligo at pagto-tooth brush.  Pag may nag do-donate na sau ng sabon, it means your on the right track.

Ang problema mo dito is when you decide to reenter the dating scene.  Kung nagkaron ka ng seryosong kaso ng halitosis qualifying you for Guiness Book record, mahirap ng bawiin yon. 

Plan #2:
Maging Ermitanyo

Wag mag-unli.  Wag magchat.  Wag magcheck ng social/dating sites.  Iparating sa mga umaaligid na dater na ang pinakamabilis na paraan para makontak ka ay sa local na umalohokan (town-crier) o kaya ay homing-pigeon.  Physically moving to another location is a nice start, like somewhere in Tibet.

Ito ay mabisang paraan at hindi kasing irreversible tulad ng Plan #1.  This plan is what I currently follows.  Madalang mag load, once a week lang magcheck ng g4m, downelink at special account sa friendster.

Plan #3:
Optimize Time-Management

Eto ang pinaka productive na plan.  Instead of battling your dates upfront, you chase other goals that leave you energy drained to entertain anyone.  Having a workaholic / perfectionist boss would help.  Kailangan mapuno ang organizer mo down to a fraction of a second.  Pwede ka lang kausapin ng mga persistent dater habang umihi ka (taking a $hit needs concentration kaya hindi pwede).  Dinner is a big no-no dahil you need to combine it with other focus-intensive activities like your juggling practice or turning water into wine. 

Following this plan, I increased my net worth 15 percent in one month (negative something na lang ito ngaun, konting buwan pa magiging positive na, hehehe).

Plan #4:
Have a Lousy Personality

Pag nakorner ka ng isang dater,  being a bore or mean would do the trick.  One example is to talk only about yourself.  Like this: 

Miko:  About me, about me, about me, about me.
Dater:  Err…
Miko:  Ok, now its your turn =)
Dater:  (Whew!) Uhm…
Miko:  Tell me what do you think about me?  =)

Ingat lang din sa reputation points, coz like plan #1, baka mahirapan ka sa comeback mo. 

Plan #5
Be a MasterBater

Recent studies show masturbating 5 times a week reduce the risk of prostate cancer, relieves depression and lead to a higher sense of self-worth.  Imagine mo kung gagawin mo itong 5 times a day.  Malamang sa loob lang ng isang lingo, hindi ka na tatablan ng bala o kaya matututo ka na ring lumipad!  Pero ang main goal natin jan e maubos ang bala mo.  Para sa mga makikipag date sau na ang habol lang ay shag, maipaparamdam mo sa kanila na wala ka ng “ibubuga”.

So far, yan pa lang ang naiisip kong plans to avoid dating.  Share kayo ng plan nyo how to stay (temporarily) single.  =)  Lalo na ung mga single jan without effort from their part, their advice is very welcome.  =)

Part 1:  The Rationale

Oo na, sige, aminado na ako, I’ve been a serial-dater.  But most of what I had were just casual dates.  Meet-ups lang.  Friendly getting-to-know convertsation.  It doesn’t always end up in bed, but some serious ones began on it.  Hehehe.

Isang guy dito sa multiply ang nagbansag sa akin na I’m an elimidater.  And for the umpteenth time, sorry uli.  Hindi ko talaga sinasadya na pagsabay-sabayin i-meet ang pang 7:30, ang pang 8:00, ang pang 8:30, etc nang 10:00pm when I visited your city.  Nagkataon lang talaga na naextend ang pinapagawa ng boss ko.  And knowing na I had to flew back by morning, kailangan ko talagang magpokus on who I want to spend that entire night with.  Hahaha.  (ouch, I’m already saying sorry, no need to stomp on my tail everyone).
 
But times do change.  At sa maniwala man kayo o hindi, may mga gabing nagpapapuyat sa akin ang Little Voice, telling me to seek personal growth, and that having a hard-on doesn’t count.

This same pesky voice had been annoying me since time immemorial.  Na kesyo mas maganda daw at normal ang gumising ng 6:00am kesa magsimulang matulog.  At mas productive nga naman na i-spend ang 90% computer use sa work kesa magsurf/chat sa dating sites.  Na mas healthy ang ratio of 4:1 ng food vs beer kesa other way around.

 At dahil kakatapos lang ng 2^nd Longest Dating ko, which frustratingly ended badly, I think its about time I listen.  And so, I come up with this project I will go into details on my following posts.  Antagal ko na rin namang hindi gumagawa ng series.

 I know this project won’t get me a Noble prize, lalo namang hindi ako magkakaron ng ginintuang hoola-hoop sa tuktuk ng ulo ko.  I just think, somehow, that this quote really matters:

 “Plant your own garden,
And decorate your own soul,
Instead of waiting [seeking] someone
To bring you flowers”
-------------Veronica Shoffstall, After A While

Hehehe, kaya for one year, I will do just that.  Mag garden ng self.  Sana after, I can find that guy who I can annoy for the rest of my life with.

Wish me luck!  =)

Pasenxa na mga readers, gripping (nagma-maasim) lang ako.  Today, I ended a one year long dating.  Hindi ko na-describe maiigi un sa last blog ko, but it was a very meaningful and fulfilling experience.  It was indeed a roller coaster ride… with tears, blood and laughter along the way.  I really thought we could make it.

If you search for tenderness
It isn't hard to find
You can have the love you need to live
But if you look for truthfulness
You might just as well be blind
It always seems to be so hard to give

Sabi ng bestfriend ko, masyado daw akong idealistic.  I shouldn’t expect anyone will be honest with you all the time.  Pero alam niyang kaya un.  Dahil he is an honest guy.  And he knows me to be true, with a dozen of our friends who will not resort in lying unless buhay na ang nakataya.  For us, its not an idealism, its normal.  But I’ve seen a lot of liars, I hang out with them, some even became good friends.  It don’t matter to me much that they lie.

But to you, whom I gave a part of my heart, its only the thing that I asked.

Honesty is such a lonely word
Everyone is so untrue
Honesty is hardly ever heard
And mostly what I need from you

My ex-date is a great guy.  Nakasundo nya ang barkada ko, ang family ko.  But most of all, he was patient, he was kind, and caring.  He looks good too.  And funny.  Meron din xang mga flaws like everybody has.  But those I can tolerate.

Some people say terrible things about him.  They claim that they witnessed… experienced… proved that he don’t deserved to be cared for, to be loved.  Hindi ako nakinig.  I gave him absolute trust, something I rarely give to anyone.  I accepted and tolerated all technicalities, all worming around, all borderline-lies.  But when I experienced being lied to, for the second time, a lie without loophole… plain, hard, sharp lie, the part of my heart I gave bleed, numbed, died.

I can always find someone
To say they sympathize
If I wear my heart out on my sleeve
But I don't want some pretty face
To tell me pretty lies
All I want is someone to believe

I considered the year we spent together.  Ang mga moments na tahimik lang kaming magkayakap sa batuhan sa tabi ng dagat ng Manila Bay, ang lamayan sa paglalaro ng DotA, long dinners where we talk endlessly about anything, hawak-kamay at maghalikan kahit saan, ang sandalan sa bus at kahit anong sasakyan.  Those times na panatag ang puso, at nararamdaman mong kontento ka. 

I considered the storms we faced, survived, overcame.  Ang mga petty quarrels, or week long fights.  Ang mga walking out, and those silent cries till dawn.

I considered the what-ifs.  What if I can’t find another one, and can’t start a new beginning?  What if I am really just being too idealistic?  What if he do deserved a third chance?

I can find a lover
I can find a friend
I can have security
Until the bitter end
Anyone can comfort me
With promises again
I know, I know

Kinapa ko ang parte ng puso ko na binigay ko sa kanya, na isinoli nya na ngaun.  And like trust and crystal ball, it was once cracked, now its shattered, irreparably broken.  And when I do fix a broken heart, the broken pieces just wound me even more.

When I'm deep inside of me
Don't be too concerned
I won't ask for nothin' while I'm gone
But when I want sincerity
Tell me where else can I turn
Because you're the one I depend upon

Shaw, I have no regrets.  At kung babalik ako sa past, sa part when I first decided to date you, I still would.  And maniwala ka man o hindi that I care, Shaw, I still do. 

I just couldn’t give my heart to you anymore.

Kagabi, ipinagdiwang namin ng Shawko ang aming First Dating Anniversary! 

 WHAATT!!

Sa panahon ngaun, sa planeta natin, san ka makakarinig(basa) tungkol sa dalawang taong umabot ng isang taon na pagde-date?  Well, if interested ka sa version ng reality ko, read on.

-------------
Ano ba ang Meaning ng Date?
Trivia muna

Ang unang recording ng salitang date ay nung 1330 bilang old French word, na galing sa salitang latin na Datus, meaning “given” na kaparehas ng (1)Old Sanskrit na dadati, Old Church Slavonic dati  “gives”; (2) Old Persian dadatuv “let him give; (3) Old Greek didomi/didonai “to give, offer”; Pinoy dododo/dadada uh-huh-ha ni Willie Revillame ay walang kinalalaman dito, pero seryoso, malamang ang tagalog na salitang dati meaning “noon” ay may kaugnayan.

Nung panahon ng Roman, nakagawiang lagyan ng “Datus” at dugtungan ng araw at buwan ang isang mensahe, nangangahulugang “Binigay sa Araw na Ito:” or “Given on this Day”.  Nang lumaon, ang date ay naging term for “time (and place) stated”.  Ito ay nag-evolve pa bilang “appointment” hanggang unang maitala bilang “romantic liaison” noong 1885.

Karaniwang ginagamit ng mga artistang “couple” sa ‘pinas ang “we’re just dating” status para sabihin sa publiko hindi pa “sila”.  Kahit madalas makitang magkasama, ang dating status na ito ay magpapatuloy hanggang mabuntis ang babae at sila'y magpakasal.

-------------

Miko’s Meaning of Date

For the purpose of this blog, I will define “Dating” as “meeting and observing someone whom you’re figuring out of having a more lasting relationship with."

Ang meeting ay maraming purpose: gain new friends, collaborate on a project, have fun watching movie, etc.  Sometimes, it ends up in bed, pero I never assume na “mahal” na ako ng other party, or mahal ko sya. 

You learn
That kisses aren’t contracts,
And gifts aren’t promises
-------------Veronica Shawl, After A While 

Pero pag date, I’m meeting the person hoping that we would end up as partners.

-------------

Miko's Dating History (optional read)
D#1 Sally: c.1999 2 wks dating, more than a month IR (In a Relationship), break due my ignorance of love
D#2 RV: c.2000 1 wk dating, quit dahil may taning na ang buhay ng date
D#3 Lea: c.2000 1 month dating, quit/basted, papasok ako sa stay-in academy at magmamadre ang date
D#4 Aileen: c.2001 2 ½ year dating, 1 ½ year IR, engaged ½ year, wedding called off kasi narealize kong ayaw kong magkanak.
D#5 JR: c.2006 1 month dating, quit, incompatibility
D#6 JP: c.2006 2 wk dating, quit, incompatibility
D#7 Bunso: c.2006 1 month dating, basted, nalasing, nakitang nakikipaghalikan sa iba
D#8 Wacko: c.2006 1 ½ month dating, basted, nakitang walang short sa loob ng kwarto na may kasamang ibang tao, reconciled, after 2 weeks, basted uli, kasi na inlove sya sa bestfriend ko 

D#9 Shaw: February 3, 2007 dated shaw, March 15, 2007 stopped dating due to breach of a promise, resumed dating until today…

 
Who knows when or how it will end.  But right now with our current set-up, we’re both happy… and content.

-------------

written Feb.3.8 / posted Mar.3.8

Sa lahat ng parte ng katawan ko, mata ang kinatatakutan kong mawala.  Kahit na mawala lahat ng parte, kahit na parang multo na ako na walang nagagawa sa mundo maliban sa tumingin… mag-obserba… manood, siguro kakayanin ko pa rin.  Basta patuloy akong makakita.

 

Pero maliban sa panonood, itinuro sa akin ng tatay ko na marami pang silbi ang mata.  Pag masyado na akong malikot, sasabihin nya lang na “Makuha ka sa tingin” para mapatino ako.  Magaling ang training nya, dahil pag di mo na gets ang I’m-warning-you-eyelook, yari ka.

 

Mula sa early lessons ng tatay ko, nasanay akong mag judge ng tao ayon sa mata nila.  Nalaman ko na pag straight ang isang guy, tatagos ang paningin nya sa akin.  Pero kung meron syang pusong mamon, makikita sa mata nya ang I’m-assessing-you eyelook.  Pag wala ang considering-look na yon, he is either straight or hindi ako type, which are very helpful to know to avoid embarrassing situations, hehehe.

 

Nalaman ko rin na hindi lahat ng tumatawa ay masaya, dahil mahirap itago ng mata ang kalungkutan.  Nakikita rin na hindi lahat ng nakangiti ay kaibigan mo, dahil parang makikita sa mata nila kung naiisip nilang me nanakawin ka pagtalikod nila.  Makikita rin kung sila ang merong itinatago.

 

Hindi ako particular sa kulay ng mata, kahit itim na itim na parang nakakalunod, o light brown na parang ang gaan tignan.  Sa umpisa lang din ako natutuwa sa colored contact lens, pero after a while, I want to see the real eyes.  Dahil para sa akin, hindi dapat tinatakpan ang bintana ng kaluluwa.

 

Sa lahat ng mata, ang pinakamasarap tignan ay ang mata ng taong nagmamahal.  In most ways its brighter… and calming.  At kung sa’yo nakatingin ang may ari ng matang yon, hindi mo alam kung ano ang ikinaiba mo sa lahat ng tao, pero mararamdaman mong espesyal, at safe, ka sa mata nya.

 

“'Cause there's somethin' in the way

you look at me
It's as if my heart knows

you're the missing piece
You make me believe

that there's nothing

in this world I can't be
I never know what you see
But there's somethin' in the way

you look at me”

-------------Christian Bautista, The Way You Look at Me

 

O pa’no ba ‘yan, tapos ko ng gamitin ang mata ko sa pagsusulat, gagamitin ko pa to uli sa papanoorin kong porn.  Nyahaha.  Till next time na lang uli.

 

=)

Ano bang meron sa Blogging? 

 

Bakit sa kalamigan ng madaling araw tulad ngayon ay inilalatag ko sa word processor ang isang piraso ng aking utak para ibahagi sa sinumang sinawimpalad na babasa ng sinulat ko?

 

Maraming rason, maliban sa pagbebenta ng mamahaling bags, gamot na pampaputi, mga cute na alagaing hayop o panandaliang aliw.  At mayroon pang mas makabuluhang blog kesa pagsagot ng sari-saring personal survey.

 

To Feel

Sumusulat ng blog para magpa-impress sa mga mambabasa na kaya kong magtipon ng basura at sa kada 100 na reader, may tsansa na may 1 magkokomento ng paghanga.  Sa papuri na yon, parang bata akong maadik sa kendi at muling magsusulat ng panibago. 

 

Write -> receive comment -> feel good -> write again.

 

Paminsan minsan, tuwing magkukulay bughaw ang buwan at mag-aalign ang mga planeta, may isang taong gugustuhing makilala sa personal ang writer ng isang blog, at sa mas rare na pagkakataon, isang super sexy at uber hot na chick/rooster ang makakadate ko. 

 

Dito ako magsisimulang magkakaroon ng sariling buhay at madalang ng makakapagblog.  Saka lilipas ang matamis (o mapait) na karanasan, magpapahinga sa totoong mundo, magbabakasyon sa cyberspace upang isaad ang karanasan para sa iba.

 

And that’s another purpose of blogging –

 

To Share.

Sa iba ay quotes, sa iba ay jokes, sa iba ay larawan ng kinababaliwan nilang pornstar.  May nagbabahagi ng sariling karanasan, mayroong nagkukwento ng karanasan ng iba.  Meron din namang mag-aari ng gawa ng iba.  Orihinal man o imitasyon, maganda man o negatibo ang layunin, ang resulta pa rin ay ang makapagbahagi. 

 

Anong paki ko kung hindi ikaw ang sumulat ng joke, o kaya nagcompose ng essay.  So what din kung ni-repost mo ang blog ko at sinabi mong gawa mo (papakulam na lang kita, hehehe).  Basta alam ko, nag enjoy akong basahin ang blog, na nakaibsan ng konti ang paghihirap sa mundo.  O kaya nakapagturo ng isang bagay na makakatulong sa hinaharap.

 

“Our lives are connected

by a thousand invisible threads,

and along these sympathetic fibers,

our actions run as causes

and return to us as results."

------------- Herman Melville

 

To Grow

Sa mga pagpapalakas ng loob at papuri (kritisismo), sa pagtanggap at pagbahagi ng karanasan, umuunlad ako bilang manunulat… bilang Miko. 

 

Maraming parte sa akin ang nalilinang (kahit puro porno ang ina-upload ng iba jan, hehehe), at ang buhay ko ay nagiging makulay (hindi lang dahil sa sabaw ng gulay.  Hala, kakorni.  Hahaha). 

 

 

Bilang pagtatapos, ang blog na to ay pasasalamat.  Sa mga nagpadala ng mensahe na nami-miss nila ang writings ko (dahil paborito nilang okrayin) at kahit sa mga lurkers na pasilip-silip lang (hoy, magkoment naman kayo, hehehe, even a stumbling speech may strengthen a weak tongue, mga banat.  Hahaha). 

 

Kayo, bakit kayo nagblo-blog?

This is my first blogpost for this year, and only prompt me due to desperation.

There is this one special guy who's been missing now for one week.  I, his friends and his family are really worried sick.  Below is his pictures and multiply account.  If you are one of his friends, we appreciate all efforts to join the search, at least by reposting this.

http://aeterno.multiply.com/

 

by Friko

 

Paris Hilton ng mga Stufftoy

 

Ipinakilala ni Elliot Handler, founder ng Mattel, Inc ang manikang ginawa nya (at ng kanyang asawang si Ruth) sa American Toy Fair nung 1959.  Hango ang pangalan ng manika sa kanilang anak na si Barbara.  Iba-iba ang naging reaksyon ng mga kritiko, dahil kung totoong tao ang manika, magkakaroon ito ng sukat na 39-21-33.  Walang nakahula na pagkatapos ng mahigit 35 taon, ang manika ay mananatiling isa sa pinakamabentang laruan.

 

Taon-taon, iba-iba ang nagiging damit ng laruan (huhuhu, kakainggit).  Dahil sa mga damit na to, ang kumpanyang Mattel ay ang pang-apat na gumagawa ng damit na pangbabae.  Kabilang sa mga nagdisenyo ng damit ng manika ay sila Valentino, Perri Ellis, Oscar de la Renta at marami pang world-famous designers.

 

Siyamnapung porsiento ng mga babaeng amerikano ang nagkaroon ng, at least, isang manikang ito. Dahil sa pagsikat, ang mag-asawang Elliot at Ruth ay nagpagawa ng lalaking manika na ipinangalan naman nila sa anak nilang lalaki na si Kenneth.

 

Nagkaron din ng maraming “career” ang manika.  Naging teacher, astronaut, veterinarian, soldier, singer, flight attendant at model.  Lumalabas din ito sa samu’t-saring patalastas, cartoons, books, at 3-D film.  Nagkaroon ang manika ng una nyang computer nuong 1985 (wwaahhh, sensei, daig ako).

 

Kung ilalatag sa lupa ang lahat ng manikang ito, palilibutan nya ang buong mundo ng 3 ½ na beses.  Ganyan kasikat at kabenta si Barbie.

 

 

Presidential Stufftoy

 

Nobyembre ng 1902 ng bumisita si Theodore Roosevelt, 26th president ng America, para ayusin ang gulo sa pagitan ng Mississippi at Louisiana.  Habang naroon, nangaso sya ng mga oso (bear-hunting) ngunit minalas na makatagpo lang isang isang batang oso.

 

Isang manunulat sa dyaryo na nagngangalang Clifford Berryman ang nakasaksi at gumawa ng cartoon kung saan ipinapakita ang presidente at ang batang oso.  Nakita ni Morris Michtom, may ari ng isang novelty store sa Boston, ang dyaryo at napukaw ang kanyang imahinasyon.  Sa tulong ng kanyang asawa, nagtahi sila ng mga manikang oso at mabilis nila itong naibenta.

 

Humingi ng pahintulot si Michtom sa presidente na gamitin nito ang kanyang palayaw sa pagbebenta ng mga stufftoy.  At ng pumayag ang pangulo, nagmass produce si Michtom katulong ng isang wholesaling company na Butler Brothers.  Hanggang ngayon, marami pa ring versions ng stufftoy ang lumalabas, pero ito ay nanatiling tinawag na Oso ng Pangulong Theodore, o sa maiksing salita – Teddy’s Bear.

 

Manikang Aktibista

 

Isang tauhan sa pangbatang libro ang nilikha ni Johnny Gruelle nuong 1915.  Ang tauhan sa libro ay isang manika na nakasuot ng asul at puti, ang buhok ay gawa sa yarn na kulay pula.  Bumenta ang libro, kasama ang manika, nuong 1918.  Ang libro ay nasundan nuong 1920 kung saan ang manika ay nagkaroon ng kaparehang lalake.

 

Nalikha ni Gruelle ang manika para sa kanyang anak na si Marcella.  At mula sa aklatan, kinuha ni Gruelle ang mga tula ni James Whitcomb Riley at pinagsama ang dalawang titulo – “The Raggedy Man” at “Little Orphan Annie”.  Sinabi nya sa kanyang anak na “Bakit hindi natin sya pangalan ng Raggedy Ann?”

 

Si Marcella ay namatay sa edad na 13 matapos itong mabakunahan sa paaralan para sa bulutong ng walang pahintulot sa kanyang magulang.  Sinisi ng autoridad ang problema sa puso ng bata, pero sinisi ng magulang ang bakuna.  Naging kalaban ng pagbabakuna si Gruelle, at kahit hindi kasing sikat ni Barbie o kasing benta ng Teddy’s Bear, ang manikang si Raggedy Anne ay tumayong simbolo ng Anti-Vaccination Movement.

 

-------------

 

Hihihi.

 

Yan na po muna ang blog q.  Busy si sensie miko sa computer nya eh, kaya po di ako makacngit.  Hihihi.

 

Hanggang sa muli.

 

Friko.

 

Si friko ay laging babad sa luha ng dati nyang amo.  Ibinigay sya nito kay Miko ng mapasaya ni Miko si FR.  Napalitan ng pangalan ang stufftoy na leon, subalit dahil sa kakulangan ng legal adoption papers, nangangamba si Miko na baka bawiin ang stuffriend nya, lalo na ngayong nagkakaron si friko ng mga fans at tumataas ang marketability.

 

Hubad na Katotohanan by Friko

Mahilg sumagot ng tanong si sensei miko, at pag d nya alam ang sagot, mahilg xang mag-imbento. Hihihi. Hindi xa nagmamarunong, sinusubukan nya lang makapagbigay ng paunang lunas, hangga’t hindi pa nasa2got ang katanungan ng namomroblema. Baet nya po di ba?

Tinanong q xa minsan bakit ko2nti lang ang kanyang damit (7 panggala na t-shirt, 3 polo, 1 gray short, 1 pantalong maong, 4 na sleeveless na pangbahay, at boxers and briefs na).

sav nya, ayaw nya raw gastusan ang ganong bagay. Mas mahalaga daw para sa kanya ang bumili ng experience. Makapunta sa mga lugar na di pa nya nararating, at makaranas ng mga ka2ibang karanasan. Tin-ejer pa kasi xa nun ng magsimulang maglayag sa iba’t-ibang parte ng pilipinas, at early 20s ng lumabas xa ng bansa. Kakainggit di ba? Hihihi.

Sav ko kay sensie miko, ibili nya rin aq ng damit. Kasi magpapasko na, nara2mdaman ko na ang lamig. Sabi nya, pano daw nangyari un, eh tela lang naman ang balat q, at bulak lang ang loob.

Sabi pa nya, bakit daw kailangan pa ng damit, hindi naman daw pangit ang itatago nito. Hihihi. Di ko alam kung papano napagsasabay ni sensie ang pambobola at pagtanggi, pero kadalasan, effective xa. Hihihi.

Sav ko naman po, "bakit ikaw sensie, nagdadamit? Pantakip ba yan ng pangit na parte ng katawan mo?" sabi naman nya, inde daw, iniiwasan nya lang daw ang maraming mahuhumaling sa katawan nya. Hihihi. Ang lakas lumusot ni sensie di ba?

Kya bottomline, nakahubad na naman ako malamang buong taon. Sana may magregalo sa kin sa pasko. Hihihi.

Si friko ay balbon at kulay brown na stufftoy. Meron syang kaduda-duda at masidhing paghanga sa puppet na pagong na lumalabas sa commercial ng Bibo Hotdog. Masikreto si friko sa mga crushes nya, pero hindi xa makalusot sa mapanuring mata ng kanyang amo, lalo na pagnapapangiti sya sa mga patalastas.

Kwentong Stufftoy by Friko

Hi blog.

Kuya Miko Made the First Move

Aq po si friko, ang stuff2y ni kuya miko (pro stuffriend ang twag nya sa kin, kc hndi nya daw me laruan). Baet nya po di ba?

Kgav, 4 d 1^st time, kinausap aq ni kuya miko. Bale nagla2ba po xa nun, tapos kinuha nya aq sa sulok at pinaliguan. Habang sinasabon nya po ako (naka2liti, hihihi), kinausap nya aq. Ka2tuwa po d ba?

Mag-1 po kc c kua miko sa haus nya, tapos sav nya, hndi nman daw mukang baliw si marimar pag kinakausap si polgoso, kya ok nman daw n kausapin nya ko, wla kc xang ibang kausap, hihihi.

Mga Pangarap

Hbang nagsuswimming ako sa fabrc sofner (ang bango, hihihi) tinanong aq ni kuya miko kung ano pangarap q. Sav nya, nung grade 1 daw xa, gus2 nyang maging balyena, kso nadisapoint daw xa nung malaman nyang wlang awang pinagsa2mantalahan n2 ang mga hipon.

Gus2 qng mging writer, sav q ky kua miko.

"malaki ang pagka2-iba

ng gustong maging writer

sa gus2ng magsulat.

Maraming authors,

pro konti ang nakalikha

at nakapagbahagi

ng orig na composition nila"

-------------Kuya Miko, about writing

Kya po sinimulan ko muna magblog, hndi pra mging writer, kundi maibahagi po ang kwentong stufftoy.

Ano Ang Isusulat?

May msya at malungkot sa buhay ng isang stufftoy. Ang palagian wlang damit, ang hndi regular na paligo, ang mababad sa luha ng may-ari (pro hindi iyakin si kuya miko, hihihi, ung dating amo q ang lging umiiyak).

Payo sa kin ni sensei miko na dalasan qng magbahagi ng sulating nakakaaliw. Marami na raw po kasing kaasiman sa tunay na mundo, at marami din daw "rants" sa internet. Mas kaaya-aya daw magpangiti kesa magpasimangot, makpagbigay ng inspirasyon kesa makahawa ng "intolerance, cynicism, at discrimination". Hihihi. Naka2tuwa si sensei miko di ba?

P’noy Ako!

Tinanong q kay sensei miko kung anong salita ang gagamitin qng pagsulat. Sabi nya, bhala daw aq, pero xa, kadalasan, Filipino. Mahirap daw magsulat ng pinoy (dahil hindi daw xa sanay magtagalog, hihihi, makulit magyabang si sensei miko di ba?), at hindi daw globally competi2v (kya konti ang hits). Pro tulad daw ng hilig nya sa Old Latin, ayaw nya daw ma2tay ang salitang p’noy, kya laging pinipilit nyang maglikha ng sulating tagalog.

Made in China ako. Pero pinoy ang nagpalaki sa akin. Taglish magsalita ang dati kong amo, pero si sensei miko, bumabanat paminsan-minsan ng niponggo, servo-croatian, latin, Hebrew, Spanish at mandarin. Hihihi. Pro phrases (kdalasan translation lng ng "hi", "I love you", "how much" at "thank you") lng alam nya, hihihi. Samu’t-sari ang kinukutingting nya di ba?

Kya un po. Tagalog po ang gagamitin kong salita. Sana po, basahin nyo paminsan minsan ang blog ko, at retuhan nyo ko ng cute na stuffriend nyo. Hihihi. Gusto q po ung balbon at abuhin. Hihihi. Parang si sensie miko lng di ba?

Hanggang sa muli! Paalam!

Friko.

Si friko ay isang stufftoy na leon. Kabilang sa mga naging trabaho nya sa past life nya ay Duwag na Bodyguard ni Dorety, at Loverboi ni Ragedy Anne. Sa ngaun, gumagawa sya ng blog pagtulog ang kanyang amo at kung wala itong bisita.

-Paunawa:  Wag seryosohin ang mga kayabangan, dala lang ng gutom-

Darn.  It's been so long since i last blog, parang ages ago na.  Well, as usual busy kasi ako.  Nakipagmeeting kasi me kay Bush, nagmamakaawa xa na wag ko na raw tibagin ung White House para sa ipinapagawa kong highway.  Kaya un na nga, pumayag ako, siguro ung Taj Majal na lang ang ipapatibag ko.

Anyway, lumipat na nga pala ako ng bahay.  U all know naman na umuulan na, eewwness kaya un, nabasa ang bubong ng haus namin.  Kaya lumipat me ng bagong haus, kasi di me comfortable matulog sa bahay na basa ang bubong.

so un na nga.  i transferred to a new place.  at pagdating ko, hindi pa ayus ang internet connection.  hassle talaga kaya tuloy di me makapagblog. 

and ung pulutong ng katulongs ko, di pa rin nakaka-move in.  inaayos pa kasi ung mga bathtub sa tigi-tigasang room nila.  yan tuloy, walang nagluluto, nagpapakain at nagpapaligo sa kin.  hayz.

--CUT--

sorry sa mga masugid na tagasubaybay, hehehe, ung writing sa taas eh ung communication style na ginagamit ko pag nang-iinis sa chatroom.

but its true.  i'm renting an appartment now for personal and business purposes.  2 storey and 2 rooms xa. ung isa pang sleeping, ung isa - work/war room. ung living room sa ibaba ang ginawa kong photostudio.

hirap pala ng home alone. 2x lang me kumakain.  oatmeal lang pangtanghalian at pancit canton lang sa hapunan.  nakakain lang me ng lutong bahay pag bumibisita si mama to cook and do my laundry.  hahaha

Don't get me wrong, i know how to cook and wash my own clothes (hindi me makaka-survive sa academy if not). ang prob lang eh ung entrophy (katamaran).  hehehe.

Now, i'm living alone, without an internet connection, and quite far sa bayan.  hopefully, makakapagconcentrate na me sa mga writings ko (kung hindi me maaddict sa nilalaro kong computer game).

and with that, mas maayos ko na ang categories ng mga articles ko dito (for my upcoming ambitious self-published book, wwhooppee!!).

Kwentong Miko is about my clumsy life (tulad ng mahulog sa manhole) and peculiarities (kumain ng taho habang ume-ebs).

General Nonsense is my blabber about the world.  Mga obserbasyon at opinyon (like history ng helmet o paalam Pluto).

A new category will be Miko's Manuals kung saan ang different experts ng multiple personality ko ay magbibigay ng guide on how to do things well (tulad ng How to commit suicide).

hindi ko na isasama ang Mikology (my personal view on religion).  hehehe, mahina kasi ang benta, saturated na kasi ang market at andami ng nag-iingay.

so friends and fans (nyahahaha), check my site from time to time.  comments will be greatly appreciated.

=)

Hindi ko talaga personal na kakilala si Jack, o kaya si Poy, pero marami akong natutunan sa kanila. 

 

Dahil sa giyera nung panahon ng hapon, nakarating si Jack en Poi sa ‘pinas.  Janken ang original na pangalan nito, at minsan, tinatawag din Janken Pon.  Ito ay base sa naunang dalawang Ken games – San Sukumi Ken ng Japan at Suu Ken (shoushiling) ng China.  Naimbento ito bandang 19^th century.

 

“Janken Pon

acchi muite hoi”

-------------Janken Original Chant

 

Hindi ko alam kung paano naging Jack en Poy ang Jaken Pon, at kung bakit ang talo ay unggoy, pero maraming bagay akong nalaman.

 

Nalaman ko na sa halip ng mahaba at walang kwentang argumento, maari din namang pagdesisyon ang pagtatalo sa pamamagitan ng Jaken Pon.  Gusto nya comedy, gusto ko horror = Jacken Pon.  Gusto nya malling, gusto ko camping = Jacken Pon.  Gusto nya sya ang top, gusto ko ako ang top = ako ang top, its nonnegotiable.  Hehehe.

 

Nalaman ko rin hindi all the time, you need to cut, or break, or cover-up.  Pipilitin ka ng Jaken Pon na maging flexible, dahil kung hindi, sigurado ang pagkatalo mo.

 

“If the only tool you have is a hammer,

You tend to treat everything as a nail”

-------------Abraham Maslow, Miko’s Collected Quotes

 

Nalaman ko na sa larong ito, kailangan mo ng swerte, kaalaman sa personalidad ng kalaban mo, at tiwala sa intuition mo.

 

At higit sa lahat, nalaman ko maging masaya, tumawa, mag-enjoy – manalo man o matalo.  At nalaman ko to try again, and again.

 

Pero may mga tao pa ring makikipagtalo ng walang katapusan para sa pipitsuging bagay na gusto nila.  May mga umiibig sa iisang uri ng tao, at magtataka kung bakit laging parehas ang kinahihinatnan ng relasyon nila.  May mga tao ng matalo ay umiyak, at may mga huminto ng sumubok at may mga tao na hindi na naglaro muli.

 

Itinuturo talaga ng Jaken Pon, na sa laro ng buhay, ang matalo ay unggoy.  Sana maglaro tayong lahat.  =)