Miko's posts with tag: meaningful work
This song originally by Freddie Aguilar. Isa sa sikat na mang-aawit sa buong mundo (ang kantang "Anak" ay naisalin 26 na lenguahe at nakapagbenta ng 30milyong kopya), maraming makabuluhang kanta ang naisulat ni Ka Freddie tulad nito. Salamat kay Yeng Constantino at ni-revive nya to, i wanted something deep dahil para sa akin masakit sa tenga ang puro cheesy lovesongs at street songs (tulad ng "itaktak mo" o "papaya").
-----------
Madilim ang 'yong paligid, hating-gabing walang hanggan
Anyo at kulay ng mundo sa 'yo'y pinagkaitan
H'wag mabahala, kaibigan, isinilang ka mang ganyan
Isang bulag sa kamunduhan, ligtas ka sa kasalanan
CHORUS
'Di nalalayo sa 'yo ang tunay na mundo
Marami sa ami'y nabubuhay nang tulad mo
'Di makita, 'di madinig, minsa'y nauutal
Patungo sa hinahangad na buhay na banal
Ibigin mo mang umawit, hindi mo makuhang gawin
Sigaw ng puso't damdamin wala sa 'yong pumapansin
Sampung daliri, kaibigan, d'yan ka nila pakikinggan
Pipi ka man nang isinilang, dakila ka sa sinuman
[Repeat CHORUS]
Ano sa 'yo ang musika, sa 'yo ba'y mahalaga
Matahimik mong paligid, awitan ay 'di madinig
Mapalad ka, o kaibigan, napakaingay ng mundo
Sa isang binging katulad mo, walang daing, walang gulo
[Repeat CHORUS]
'Di makita, 'di madinig, minsa'y nauutal
Patungo sa hinahangad na buhay na banal
| Bulag Pipi At Bingi | | | | Yeng Constantino | |
Kwentong Stufftoy by Friko Hi blog. Kuya Miko Made the First Move Aq po si friko, ang stuff2y ni kuya miko (pro stuffriend ang twag nya sa kin, kc hndi nya daw me laruan). Baet nya po di ba? Kgav, 4 d 1st time, kinausap aq ni kuya miko. Bale nagla2ba po xa nun, tapos kinuha nya aq sa sulok at pinaliguan. Habang sinasabon nya po ako (naka2liti, hihihi), kinausap nya aq. Ka2tuwa po d ba? Mag-1 po kc c kua miko sa haus nya, tapos sav nya, hndi nman daw mukang baliw si marimar pag kinakausap si polgoso, kya ok nman daw n kausapin nya ko, wla kc xang ibang kausap, hihihi. Mga Pangarap Hbang nagsuswimming ako sa fabrc sofner (ang bango, hihihi) tinanong aq ni kuya miko kung ano pangarap q. Sav nya, nung grade 1 daw xa, gus2 nyang maging balyena, kso nadisapoint daw xa nung malaman nyang wlang awang pinagsa2mantalahan n2 ang mga hipon. Gus2 qng mging writer, sav q ky kua miko. "malaki ang pagka2-iba ng gustong maging writer sa gus2ng magsulat. Maraming authors, pro konti ang nakalikha at nakapagbahagi ng orig na composition nila" -------------Kuya Miko, about writing Kya po sinimulan ko muna magblog, hndi pra mging writer, kundi maibahagi po ang kwentong stufftoy. Ano Ang Isusulat? May msya at malungkot sa buhay ng isang stufftoy. Ang palagian wlang damit, ang hndi regular na paligo, ang mababad sa luha ng may-ari (pro hindi iyakin si kuya miko, hihihi, ung dating amo q ang lging umiiyak). Payo sa kin ni sensei miko na dalasan qng magbahagi ng sulating nakakaaliw. Marami na raw po kasing kaasiman sa tunay na mundo, at marami din daw "rants" sa internet. Mas kaaya-aya daw magpangiti kesa magpasimangot, makpagbigay ng inspirasyon kesa makahawa ng "intolerance, cynicism, at discrimination". Hihihi. Naka2tuwa si sensei miko di ba? P’noy Ako! Tinanong q kay sensei miko kung anong salita ang gagamitin qng pagsulat. Sabi nya, bhala daw aq, pero xa, kadalasan, Filipino. Mahirap daw magsulat ng pinoy (dahil hindi daw xa sanay magtagalog, hihihi, makulit magyabang si sensei miko di ba?), at hindi daw globally competi2v (kya konti ang hits). Pro tulad daw ng hilig nya sa Old Latin, ayaw nya daw ma2tay ang salitang p’noy, kya laging pinipilit nyang maglikha ng sulating tagalog. Made in China ako. Pero pinoy ang nagpalaki sa akin. Taglish magsalita ang dati kong amo, pero si sensei miko, bumabanat paminsan-minsan ng niponggo, servo-croatian, latin, Hebrew, Spanish at mandarin. Hihihi. Pro phrases (kdalasan translation lng ng "hi", "I love you", "how much" at "thank you") lng alam nya, hihihi. Samu’t-sari ang kinukutingting nya di ba? Kya un po. Tagalog po ang gagamitin kong salita. Sana po, basahin nyo paminsan minsan ang blog ko, at retuhan nyo ko ng cute na stuffriend nyo. Hihihi. Gusto q po ung balbon at abuhin. Hihihi. Parang si sensie miko lng di ba? Hanggang sa muli! Paalam! Friko. Si friko ay isang stufftoy na leon. Kabilang sa mga naging trabaho nya sa past life nya ay Duwag na Bodyguard ni Dorety, at Loverboi ni Ragedy Anne. Sa ngaun, gumagawa sya ng blog pagtulog ang kanyang amo at kung wala itong bisita.
 Link: http://www.worksofmiko.multiply.comSalamat sa maraming nagtiwala.
Parang kaylan lang, halos magmakaawa akong mangumbinsi na magpakuha sa akin ng pictures ang mga tao, ng libre. Wala naman akong (semi)permanenteng damage na gagawin (tulad ng mga barberong nakikipagtsismisan sa lovelife ni kris aquino habang gumugupit). Pinilit ko rin talagang mapaganda ang mga gawa ko.
Kaya dahan-dahan, may mga naawa, na-flattered, natakot at napapayag magpakuha ng pics. Kaya dahan-dahan, nagsimulang dumami ang laman ng "Clients" album ko.
Nung mga nakaraang araw, nakita ko na bawat modelo ay deserve ang sarili nyang album. Kaso naman, masasapawan nila ang personal site ko.
Kaya sa mga giliw kong tagasubaybay, i present to you my work (just click the link above).
They might not be the best, but i did put my passion into it. I hope everyone will take a visit and give comments.
Salamat sa lahat. =) 
Isa sa mga dahilan kung bakit hindi ako mapag-blog ng madalas ay sa kagustuhang maging 100% “worth reading” ang mga blogs ko. Buti na lang ipinaalala ng katropa kong si Scott Adams ang Golden Happiness Ratio.
“Golden Happiness Ratio
Is about 4/5 or 80% right
Also known as “good enough”
-------------Scott Adams, Good Happiness Ratio
Ang mga nagpu-push thru sa 100% ay kadalasang perfectionist (na kadalasan ay malaking pain in the @$$ sa sarili nya at sa mga tao sa paligid nya). Ang mga nasa 80-90% ay good enough. 70-80% ay borderline incompent at below 60% ay serial losers at environmental burdens.
Sa tingin ko, mas masaya – at mas successful – ang mga taong ok na sa 80%. Ang mga nagpapakahirap na abutin ang 100% ay madalang naman na nako-compensate ang effort nila. Pag nagawa mo good enough, sasabihan ka ng “thank you”, pag nagawa mo the best, sasabihan ka ng “thank you very much” (and I think the two extra word is not worth the additional 20% effort).
Sa trabaho, ang 100% job performance ay nangangahulugan ng kawalang oras sa surfing, chatting, at blogging. This makes me an unhappy/unsatisfied employee at nakakapagpapangit ng work results ko.
Nung nag-aaral ako, 85% na grade is good enough to maintain yung scholarship, pero kung sinagad ko, baka hindi ko natapos basahin ang favorite fantasy book series ko, hindi ako nakasideline sa publishing at hindi ko nadevelop ang super bonding sa mga kabarkada ko.
Imperfection of self also extends tolerance of other’s imperfection. Katulad nung nakaraang sabado kung saan nagkita kami ng bestfriend ko;
“Wow best, you outdone yourself ha.
Nung nakaraan, 1 hour and 20 minutes ka lang late,
Ngaun, 2 hours na!!!
Thank you dahil sa paghihintay sau
Dito sa national Bookstore
Natapos kong basahin ang
244 pages na graphic novel ni Neil Gaiman
-------------Miko, "Bakit ba On Time Ako, Eh Nasa Pinas Naman Ako? Atbpng Tanong"
Yan, sa tingin ko, 80% na tong blog na to. Pwede ko pang i-edit to para maging 85%, pero marami pa akong ibang gagawin, hehehe, kaya pwede na.
“Miko, make presentation. Encourage others take seafaring. That’s your project now.”
---Capt. Kono, My Boss
Ayus! Matapos akong umayaw sa pagbabarko, binigyan ako ng project kung saan manghihikayat ako ng iba na magseaman sila.
Isn’t it ironic, don’t you think?
It’s like raining, in your wedding day.
It’s a free ride, when you already paid.
It’s a good advice, that you didn’t take.
Who would have thought it figures?
---Alanis Morissette, Ironic
Well, at least challenge to sa pambobola ko. Hehehe. Pano ko ba kukumbinhisin ang mga highschool students na magbarko? Gamitan ko to ng strategy. Hhhmm. Eto:
GUERILLA MARKETTING TACTIC #1
By: Jay Conrad Levinson
“Sell the benefits, not the features.”
Ano nga ba ang benefits ng pagbabarko. Ah. Eto:
High Salary!
In Dollars!!
Tax Exempted!!!
Then the memories of my past flashed before my eyes. I was traveling the world. Earning lucrative salary. Buying all that I want. And still feels… miserable.
Kaya kahit maraming hindi nakakaunawa, nagchange ako ng career. Nakakapanghinayang daw. Sayang daw ang apat na taong binuno ko sa academy na 7,000plus ang nag-aply sa batch namin, pero 143 lang kaming nakagraduate. Sayang ang secured employment kung titignan mo ang Pilipinas na bansang merong 2.8million unemployed college grads.
My parents want me to go on pursuing the career in seamanship. Abutin ko daw maging kapitan. Pero tinanong ko sila:
“What’s the use of reaching the top, when you’re climbing the wrong mountain?”
“….And all work is empty save when there is love;
… [Because] when you work with love you bind yourself to yourself, and to one another, and to God....”
---Almustafa, The Prophet
So I traded Money…Prestige…Comfortable Living
For meaning… for fulfillment.
Kaya ngaun, eto ako, simpleng office boy.
Online everyday.
Surfing the web.
With pay.
Kailangan ko lang mambola from time to time.
Kaya mag-seaman na kayo!
High Salary!
In dollars!!
Tax Exempted!!!
| |
