Sabi ni lolo Albert Einstein,

"Equations are more important to me, because politics is for the present, but an equation is something for eternity."

So since hindi ko pa afford ang human cloning, at I’m too young for self-induced cryogenic process, I’ll start making formulae para maging immortal.  So far, ito pa lang ang nagawa ko.

Attractiveness = (Amount of Available Light) / Level of Intoxication - Number of Hotties
This formula became evident nung madalas pa akong gumigimik.  Pag nasa bar ka na may kadiliman, at mejo marami ka ng nainom, at kaunti lang ang cute sa paligid mo, then suddenly, the person besides you starting to look pretty.   Part na to ng strategy ng isang friend ko na hindi naman kagandahan, kaya kung dumating sya sa party eh lango at losyang na ang karamihan.  Sure thing, lagi xang nate-take home.  God have mercy sa taker when they wake up late morning.  (Pahabol, ang mga pa-late-late, panget!).



Soul mate = Proximity + Compatibility + Attractiveness2
Hindi ka ba  nagtataka kung bakit ang sinasabing soulmate ng kaibigan mo happen to live a few blocks away?  Sa dinami dami ng milyong tao, bakit hindi tibetan monk ang soulmate mo, o kaya kahit ang isang sikat na artista.  Naobserbahan ko na ang sinasabing soulmate ng mga kakilala ko eh yung mejo malapit lang sa kanila, (riding distance), kaperas nila sa ibang bagay, at type na type nila.  This formula would proved wrong pag nakameet na ako ng taong magsasabi sa akin ng "Miko, eto picture ng soulmate ko, yuck noh?"



Secret = (Information x Number of Those who know) x Number of Those who Don't Know
Sabi nila, ang secret daw ay thing you tell to one person at a time.  So halimbawa, sikreto nyo ng bestfriend mo na may relasyon kayo.  Then, sasabihin mo tong "secret" na to sa isang trusted na kaibigan mo, na sikreto nyo to at tatlo lang kayong nakakaalam.  Then sasabihin mo pa to sa isa mo pang pinagkakatiwalaang kaibigan, at the same time yung bestfriend mo sa pinagkakatiwalaan nyang kaibigan, and at the same time yung pinagkakatiwalaang kaibigan ng trusted friend mo.  Ganyan ang secret, na ang kaibahan lang sa "announement" ay kung ilang bagsakan.



Tsismis = Reality / Degree ng Word Transfer.
Kung witness ka, masasabi mo na totoo ang isang pangyayari.  Pag naikwento mo sa iba ang nakita mo o naexperience mo, masasabi nating ito ay balita (1st Degree).  Ang formula sa itaas ay nagpapayahag na ang reality or truth is inversely proportional sa degree ng word transfer.  Si Nena ay na naempacho, at nalaman ng nanay na ikinuwento sa katulolng na masakit ang tiyan, na ikinuwento ng katulong sa kapitbahay na masakit ang tyan at nasusuka.  After one week, alam na nang lahat na buntis si Nena, at malamang si Nonoy na nagdedeliver ng dyaryo ang ama.  Kaya for me, its either Experience ko, or News from people who witness or experience it themselves, at kasunod ay Tsismis na.



Hindi ko pa sana ipo-post to, dahil nagde-devise pa ko ng ibang formula, kaya lang wala na akong mapost na blog for the week, kaya eto na.

Share kau ng formulae nyo!

Ano bang meron sa Blogging? 

 

Bakit sa kalamigan ng madaling araw tulad ngayon ay inilalatag ko sa word processor ang isang piraso ng aking utak para ibahagi sa sinumang sinawimpalad na babasa ng sinulat ko?

 

Maraming rason, maliban sa pagbebenta ng mamahaling bags, gamot na pampaputi, mga cute na alagaing hayop o panandaliang aliw.  At mayroon pang mas makabuluhang blog kesa pagsagot ng sari-saring personal survey.

 

To Feel

Sumusulat ng blog para magpa-impress sa mga mambabasa na kaya kong magtipon ng basura at sa kada 100 na reader, may tsansa na may 1 magkokomento ng paghanga.  Sa papuri na yon, parang bata akong maadik sa kendi at muling magsusulat ng panibago. 

 

Write -> receive comment -> feel good -> write again.

 

Paminsan minsan, tuwing magkukulay bughaw ang buwan at mag-aalign ang mga planeta, may isang taong gugustuhing makilala sa personal ang writer ng isang blog, at sa mas rare na pagkakataon, isang super sexy at uber hot na chick/rooster ang makakadate ko. 

 

Dito ako magsisimulang magkakaroon ng sariling buhay at madalang ng makakapagblog.  Saka lilipas ang matamis (o mapait) na karanasan, magpapahinga sa totoong mundo, magbabakasyon sa cyberspace upang isaad ang karanasan para sa iba.

 

And that’s another purpose of blogging –

 

To Share.

Sa iba ay quotes, sa iba ay jokes, sa iba ay larawan ng kinababaliwan nilang pornstar.  May nagbabahagi ng sariling karanasan, mayroong nagkukwento ng karanasan ng iba.  Meron din namang mag-aari ng gawa ng iba.  Orihinal man o imitasyon, maganda man o negatibo ang layunin, ang resulta pa rin ay ang makapagbahagi. 

 

Anong paki ko kung hindi ikaw ang sumulat ng joke, o kaya nagcompose ng essay.  So what din kung ni-repost mo ang blog ko at sinabi mong gawa mo (papakulam na lang kita, hehehe).  Basta alam ko, nag enjoy akong basahin ang blog, na nakaibsan ng konti ang paghihirap sa mundo.  O kaya nakapagturo ng isang bagay na makakatulong sa hinaharap.

 

“Our lives are connected

by a thousand invisible threads,

and along these sympathetic fibers,

our actions run as causes

and return to us as results."

------------- Herman Melville

 

To Grow

Sa mga pagpapalakas ng loob at papuri (kritisismo), sa pagtanggap at pagbahagi ng karanasan, umuunlad ako bilang manunulat… bilang Miko. 

 

Maraming parte sa akin ang nalilinang (kahit puro porno ang ina-upload ng iba jan, hehehe), at ang buhay ko ay nagiging makulay (hindi lang dahil sa sabaw ng gulay.  Hala, kakorni.  Hahaha). 

 

 

Bilang pagtatapos, ang blog na to ay pasasalamat.  Sa mga nagpadala ng mensahe na nami-miss nila ang writings ko (dahil paborito nilang okrayin) at kahit sa mga lurkers na pasilip-silip lang (hoy, magkoment naman kayo, hehehe, even a stumbling speech may strengthen a weak tongue, mga banat.  Hahaha). 

 

Kayo, bakit kayo nagblo-blog?

"God's your prankster, my boy.  Think of it. He gives man instincts. He gives you this extraordinary gift and then, I swear to you -- for his own amusement -- his own private, cosmic gag reel -- he sets the rules in opposition. It's the goof of all time. Look but don't touch. Touch but don't taste.  Taste but don't swallow. And while you're jumping from one foot to the other he's laughing his sick fucking ass off! He's a tight-ass. He's a sadist. He's an absentee landlord!
Worship that? Never."
-------------Milton, Devil's Advocate